Dîvân-ı Hümâyûn Mühimme Odası hulefâsından ve Târikat-ı Şa’bâniyye meşâyihinden Alî Necîb Efendi’nin oğlu Mustafa Ferîd Bey Şevkî Efendi’den sülüs, nesih ve icâze yazılarını meşketmiş olan Ferîd Bey, Dîvân-ı Hümâyûn’da bulunduğu esnâda Sâmî Efendi’den de tuğra, dîvânî ve celî dîvânî öğrendi. Daha ziyâde fermân, berât ve menşur gibi resmî yazılarıyla uğraştığı gibi 1914 yılında açılan Medresetü’l-hattâtîn’de de bir müddet divânî ve celî-dîvânî muallimliği yaptı.
Son dönem hat ustalarından Hâmid Aytaç´dan kûfi, sülüs, nesih, ta´lik, divani, celî divani olmak üzere 6 çeşit yazıdan icazet alan Turan Sevgili, Suudi Arabistan´daki bir yayınevi için Kur´an-ı Kerim yazarak büyük ilgi görmüştür. Ünlü hattatların portre ve eserlerini içeren Hattatlar Albümü´nü hazırlayan sanatçı, 1963 yılından beri Cağaloğlu´nda profesyonel olarak hattatlık ve ressamlık yapmakta ve talebeleriyle bu sanatı gelecek nesillere taşımaktadır.
H. 1321/M. 1903 yılında Bursa’da doğdu. İlk ve orta eğitimini orada tamamladıktan sonra İstanbul’a giderek Sanayi’-i Nefise’de Resim Şu’besi’ne kaydoldu. Buradan me’zun olduktan sonra Türk Ressamlar Birliği’ne üye oldu. 1930 yılında açılan Avrupa Konkuru’nu birincilikle kazanarak Avrupa’ya gitti. Zamanın önde gelen san’at merkezlerinde çalışma ve tedkiklerde bulunma fırsatı buldu. Yurda döndükten sonra İzmir, Konya, İstanbul’daki muhtelif liselerde resim öğretmenliği yaptı. Özellikle 1934-1936 yılları arasında bulunduğu Konya’nın step karakteristiğini yansıtan, Selçuklu ve Mevlana temalı resimleriyle buyük ün kazanınca, 1936 yılında ögretim üyesi olarak Güzel San’atlar Akademisi’ne atandı. 1937-1938 yıllarında Atatürk’ün arzusuyla, Sovyetler Birliği’nin Moskova, Leningrad ve Kiev şehirleri ile, Avrupa’da Bükreş, Belgrad, Atina, Paris, Hollanda, Belçika, Viyana’da kişisel sergiler açdı. Bu sergiler sayesinde Avrupa’da da tanınan bir ressam oldu. 1966 yılında emekli olana kadar aralıksız otuz yıl öğretmenlik yaptı. Devlet Resim ve Heykel Müzesi’nde yapılan sergilerde 1966, 1973, 1980 ve 1982 yıllarında ödül aldı. Ayrıca dört devlet ödülü kazandığı gibi 1986 yılında da Kültür Bakanlığı Özel Ödülü’ne değer görüldü. 1987’de Mimar Sinan Üniversitesi’nin kararıyla fahrî profesörlük ünvanı verildi. 20 Nisan 1990 tarihinde vefat etti.
Yazıların manaları: "Bir kavmin efendisi, o kavme hizmet edendir.", "Mukadder olan (kaderde belirlenen) şey değişmez.", "Maşaallah", "Bir kavmin efendisi, o kavme hizmet edendir." (sülüs istif)
*Yazılar eski dönemlere ait değil, günümüze yakın tarihlerde yazılmış yazılardır.
Arapça ketebenin tamamı ‘Unzur keyfe ketebe ve lime ketebe Kâtibü’s Sultan Bayezid’ şeklinde olup, Türkçe manası ‘Bak! Sultan Bayezid’in katibi nasıl ve ne için yazdı! şeklindedir. Sülüs karalamanın bir parçası kopuk ve bazı yerlerinden katlı vaziyettedir.
1898’de İstanbul’da doğan Halim Özyazıcı’nın asıl ismi Abdülhalim’dir. Esekapı İbtidai Mektebi’nde ve Aksaray Gülşen-i Maarif Rüşdiyesi’nde eğitim görmüştür. Gülşen-i Maarif Mektebi’nde Hattat Hamid Aytaç’tan rika, sülüs, nesih ve divani yazılarını meşketti. Rüşdiye’den mezun olduktan sonra, Sanayi-i Nefise Mektebi’ne kaydoldu. 1915’te ise Medresetü’l Hattatin’e geçti. Medresetü’l Hattatin’de ise Hasan Rıza Efendi ve Kamil Akdik’den sülüs, nesih, rika, Hattat Hulusi Efendi’den talik, İsmail Hakkı Altunbezer’den celi sülüs, Ferid Bey’den divani ve celi divani yazılarını meşk etmiştir. Divan-ı Hümayun kalemi ve Harbiye Nezareti’nde vazife alan Hattat Halim Efendi, 1924’te Bab-ı Ali’de bir yazıhane açmıştır. Hattat Halim Özyazıcı, 1946 senesinde Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’ne hat hocası olarak vazifelendirilmiştir. 1964’de vefat eden Hattat Halim Özyazıcı’nın kabir Kozlu Mezarlığı’ndadır.
Son dönemin mâhir hattatlarından olan Beşiktaşlı Hacı Nuri Korman (ö.1951), Beşiktaş’taki Mekteb-i
Hamidiyye'de sülüs ve nesih muallimliği yapmıştır. İki seneye yakın kaldığı
Mısır'dan tekrar İstanbul’a dönerek Bâb-ı Âlî Caddesi’nde açtığı dükkânda yazı
işleri ile meşgul olmuş, sonrasında Medresetü’l-Hattâtîn’in sülüs ve nesih
muallimliğine tayin edilmiştir. Harf inkılâbı üzerine, 1929’da her şeyi
terkedip babasının köyüne yerleşerek birkaç sene çiftçilikle meşgul olmuş, daha
sonra davet üzerine İstanbul’a dönüp Güzel Sanatlar Akademisi’nde aklâm-ı sitte
dersleri vermeye başlamıştır.