Okunuşu: "El-Kâsibü habibullah "

Anlamı: "Çalışıp kazanan Allah´ın sevgili kuludur."

Aynı ismi taşıyan Bâhir Yesârî'nin torunu olan Özok, İstanbul Kandilli doğumludur. İnce ahşap işleri ve müzik âletleri yapım ustasıydı. Mehmed Besim Vefâî ve Kâmil Akdik'in talebesidir. Usta bir talik hattatı olan Bâhir Özok, Necmeddin Okyay gibi yay yapımı ve okçulukta da mâhirdi. Soyadı Gazi Paşa tarafından verilen okçular arasındadır (Okyay, Okçu, Özok, Okatan...)

Derman Arşivinden.

Beşiktaş doğumludur. Meşhur Vahdetî Efendi´nin torunudur. Babası Divan-ı Hümayun´da kayıt mümeyyizi idi. İlk hat derslerini ondan, sonra Beşiktaşlı Nuri Efendi ve Muhsinzade Abdullah Bey´den ders alıp ikisinden de icazet aldı. Girdiği Dîvân-ı Hümâyûn Mühimme Kalemi’nde iken Kâmil Akdik’den dîvânî, Sâmî Efendi’den celî dîvânî ve Tuğrakeş İsmâ’il Hakkı Altunbezer’den tuğra meşkederek Dîvân Dâ’iresi’nden hattatlık şahâdetnâmesi aldı. Resmi ve özel kurumlardaki hüsnihat hocalığını Cumhuriyet´in ilanına kadar sürdürdü.

Derman Arşivinden.

Abdullah Haşim Efendi Taif doğumludur. Çeşitli Osmanlı kurumlarında kâtiplik yaptı. Hocası hakkında pek bilgi yoktur. Talikte mahir bir hattattı. Ancak eserleri pek nadirdir.

Derman Arşivinden.

İcâzeti veren: Eşrefzade Ali Sırrı Efendi.

İcâzeti alan: Hafız Ali Hilmî Efendi

Derman Arşivinden.

Yazının arka tarafında Arapzade Sadullah Efendi´ye ait olduğuna dair not düşülmüştür.

Derman Arşivinden.

Arka tarafında kırmızı mürekkeple Osmanlıca "Yesârî Efendi meşkidir" notu düşülmüştür.

Derman Arşivinden.

18 yüzyıl sonu ve 19. yüzyıl başlarında mâhir bir hattat tarafından yazıldığı tahmin edilen talik "Tı" harfi meşki ve satır aralarında "çalış" anlamında "sa'y" işareti...

Derman Arşivinden.

Yazının arka tarafında Yesârî´ye ait olduğuna dair not vardır.

Derman Arşivinden.

Okunuşu: "Bedbaht âna derlerki elinde cühelânın / Kahrolmak için kesb-i kemâl-i hüner eyler."

Yazının arka tarafında kurşun kalemle Kemal Batanay´a ait olduğuna dair not yazılıdır. Yazının tavrı ve kalitesi bu bilgi ile örtüşmektedir.

Kemal Batanay İstanbul’da doğdu. Karinâbâdî Hasan Hüsnü Efendi’den talik meşkine başladı. Yine talik hattında Hulusi Yazgan’dan icazet aldı. Sofu Mehmed Efendi’den sülüs ve nesih meşk etti. Hacı Ömer ve Hacı Kemal Efendilerden de celî sülüs icazeti aldı.

Derman Arşivinden.

Methiyenin üst kısmındaki dua ve son kısımdaki "Abdülhamid" adı altınla yazılmıştır.

"Âl-i Osman´ın iftihârı Hazreti Abdülhamid / Şevket ve ikballe uzun yıllar yaşayasın" anlamındaki övgüleri de içeren Farsça tarih düşmeli methiye. Tarih düşme kısmında "În mısrâ şüd târîh-i tâm: Ber Şehinşâh-ı zemîn mes´ûd bâdâ sâl-i nû" ibaresi yazılıdır.

Derman Arşivinden.

Çokça karalama yazıp ketebe koyduğu için "Karalamacı" lakabıyla anılan Mehmed Hamdi Efendi Erzincan doğumludur. Tahsil için geldiği İstanbul´da Hüseyin Habli´den ders alarak icazet aldı. Bundan sonra mekteplerde hüsnihat hocalığına başladı. Maharetiyle ünlendikten sonra Galata Sarayı Ocağı medresesinde hocalığa tayin edildi. Ani vefatına kadar orada derslere devam etti.

Derman Arşivinden.

Yazının arkasında Karalamacı Hamdi Efendi´ye ait olduğuna dair not yazılıdır.

Derman Arşivinden.

Derman Arşivinden.

İcazeti Alan: Ebu´l-Feth (Fatih) Cami İmamı Hafız Ahmed Efendi

İcazeti Veren: İbrahim Rodosî ve Karalamacı Hamdi Efendi

Anlamı: "Ebrârın (iyilerin) kalbi sırlar hazinesidir. En hayırlılarınız ezan okusun/müezzin olsun, En iyi okuyanlarınız da imam olsun. Enes b. Malik şöyle rivayet etti: “Resulullah alehyisselan âmâ olan Abdullah ibn Ümmü Mektum’u yerine vekil olarak bıraktı."

İcazeti alan: Mehmed Emin Hasbî

İcazeti veren: Saray-i Sultânî kâtibi Mehmed Vasfî

Anlamı: "Allah başarının sahibidir. O ne güzel dosttur!"

*Nesih kısımda kısmî dağılmalar ve kağıtta kurt yemesinden kaynaklı delikler vardır. Görselleri inceleyerek pey veriniz.

İcâzeti veren: Mehmed Hâşim İslambolî.

İcâzeti alan: Mehmed Refik Bey.

Kıtadaki hadis-i şerif: "Talebü´l-ilmi farîzatün alâ külli müslimin ve müslimetin" ve "Niyyetü´l-mü´mini hayrun min amelihi."

Anlamı: "İlim öğrenmek kadın-erkek her müslümana farzdır." ve "Müminin niyeti amelinden hayırlıdır."

Talik yazıda Neml sûresi 27. âyeti yazılıdır: "İnnehû min süleymâne ve innehû bismillahirrahmânirrahim."

Yazı içinde Yâsin suresi, Âmenerresûlü; Mülk, Fetih, Rahman, Cuma, Nebe sûreleri ve Âyetelkürsî yazılıdır.

Sami Efendi´nin, yazılarına "Çıldırmadan yazılmaz!" dediği Mehmed Nuri, usta hattatların yazılarından çıkardığı kalıplara gubârî yazı yazarak şöhret kazanmıştır.

Bakkal Ârif Efendi´nin yazısından takliden yazılmıştır.

Okunuşu: "İlâhî hâlıkî ve´rham bukâtî / Tekabbel tevbetî va´ğfir hatâyî."

Anlamı: "Ey Allah´ım! Yaratıcım! Ağlayışıma merhamet eyle / Tövbemi kabul et, hatamı affeyle."

Okunuşu: “Yâ Mahbûbe’l-Âşıkîn”

Manası: Ey aşıkların sevgilisi (s.a.v).

Gürkan Pehlivan Konya doğumludur. Fuat Başar´dan sülüs-nesih ve Turan Sevgili´den divanî ve celî divanî meşkederek icazet aldı.

Anlamı: "Miraçta çıkılan en yüksek makamın güneşinin ışığı, iki dünyayı da nurlandıran Muhammed. Hâşimoğullarından gelen Peygamber, Kureyş´in hilali... Utarid çarkının (Merkür) hatîbidir o (güzel konuşan, dil ustası).

Şiirin Türkçesi: "Kâb-ı kavseyn´in gün ışığı Muhammed / Nûru iki dünyayı da aydınlatan, Nebî-yi Hâşimî ve Kureyş´in ayı, Utarid çarkının (Merkür) hatibi...

Koltukları, iç desenleri ve pervazı ebru tezyinatlı hilye-i şerîfe.

2000 yılında hat meşkine başlayıp Erol Dönmez ve Hüseyin Kutlu´dan icâzet alan Kenan Yüksel, İstanbul doğumludur. Tarihî camilerin restorasyonunda kalemkârlık yapan Yüksel, çalışmalarını hocası ile ve kendi atölyesinde sürdürüyor.

Şefik Bey'in bir yazısından takliden yazılmıştır.

Okunuşu: "Yâ Hazreti Şeyh-i Ekber Muhyiddîn-i Arabî"

Eserin cildi ve kağıt tamiri İslam Seçen tarafından kağıt ve tezyinat üslubu dikkate alınarak Selçuklu dönemi ciltlerinin özelliklerine uygun şekilde yapılmıştır. Enbiyâ Suresi´nin son kısmı ve Hacc Suresinin baş kısmı yazılıdır. Hacc Suresinin altın yazılı sure başı mevcuttur. Tüm sayfaları altın cetvelli ve sayfa kenarları dönem özelliklerini yansıtan güllerle müzeyyendir.

*Eser hâliyle arz edilmektedir.

Eserin ilk sayfası serlevhalı ve beynessutur tezhiplidir. Sure başları altın ile yazılmıştır. Deri dönem cildi içindedir.

*Mushaf içinde birkaç eksik varak vardır. Cildi ve bazı sayfaları mukavemetini arttıracak şekilde restorasyon görmüştür.

*Eser hâliyle arz edilmektedir.

İbrahim, Enbiyâ, Hacc, Mü´minûn, Hicr, Neml, Kehf, Meryem, Taha sureleri yazılıdır. Sure başları altın ile yazılmıştır. Deri dönem cildi içindedir.

*Cildi ve bazı sayfaları mukavemetini arttıracak şekilde restorasyon görmüştür. Eser hâliyle arz edilmektedir.

Eserde; Kenzü´l-Arş duası, Karınca duası, cemi dünyanın dilini bağlamak şçin dua, yolu tutulsa okunacak dua gibi muhtelif dualar yazılmıştır. Serlevhası ve ketebe sayfası tezhiplidir. Eserin ketebesindeki detaylı ifadelerde hattatın künyesi şu şekilde yazılmıştır: "Hafız Mehmed el-Kâdirî el-maruf bi-İmamzade Edirnevî"

*Eser hâliyle arz edilmektedir.

Tezyinatlı ve zencerekli deri dönem cildinde; serlevhalı, altın duraklı, levhaları altınlı, altın cetvelli ve tahrirli. Kırmızı-siyah harekeli, reddâdeli nesih yazı ile yazılıdır.

İcâzeti veren: Yahya Efendi türbedârı Şeyh Hacı Mehmed Nureddin.

İcâzeti alanın adı yazılmamıştır.

İcazeti veren zat, 19. yüzyılda İstanbul'da yaşamış büyük Nakşibendî şeyhi Muhammed Nuri Şemseddin Efendi'dir.

Abdülkadir-i Geylânî hazretlerinin 15. göbekten torunudur. 1801 yılında İstanbul'da doğmuş, tahsilini İstanbul'da tamamladıktan sonra Nakşibendiyye tarikatında hilafet alarak irşad faaliyetlerine başlamıştır. Uzun yıllar Beşiktaş'taki meşhur Yahya Efendi Dergâhı'nda türbedarlık ve postnişinlik vazifesini yürütmüştür. Tasavvufi adaba dair kaleme aldığı Miftâhu'l-Kulûb (Kalplerin Anahtarı), Risâle-i Mürâkabe ve Risâle-i Vasiyetnâme en bilinen eserleridir. 1863 yılında vefat etmiştir. Kabri İstanbul Beşiktaş'taki Yahya Efendi Külliyesi'ndedir.

Dua ve nişan kısmı ile satır arası tezyînâtı altındır.

Şam, Haleb, Diyarbekir, Mardin, Adana, Malatya, Ayıntâb ve Tokad vilayetlerindeki âyan ve reâya arasındaki problemlerin çözümüne dair emir içeren berat.

Reâyâ'nın bir kısmının zor durumda kaldığı, mülkleri ellerinde tutanların da usûle göre hareket etmediği gerekçesiyle beratlarına uygun hareket etmeyenlerin elindeki mülklerin başkasına devredilmesine dair berat.