Okunuşu: "Yâ müfettiha´l-ebvâb iftâh lenâ hayra´l-bâb." Anlamı: "Ey kapıları açan! Bize en hayırlı kapıyı aç." Ketebe kısmında yazan beyit: "Yâ ilâhî eyle tevfîkin refîk / Abd-i mücrimim ismim Ömer Fâik."

Kürekçioğlu Alî Efendi’nin oğlu olarak, H. 1271/M. 1855'te Ayasofya civârında Yerebatan Mahâllesi’nde doğdu. Şumnulu Ömer Rüşdî Efendi’den sülüs ve nesih, Bahrî Efendi’den de ta’lik meşketmeğe başladı. H. 1288/M. 1871 tarihinde icâzet aldı.

Merasime katılanlar arasnda bulunan Kazasker Mustafa İzzet Efendi’nin tavsiyesiyle Şefîk Bey’e devam etmeğe başlayıp sekiz sene de ondan istifâde ile sülüs, nesih ve sülüs celîsinde tekemmüle erişen Ömer Fâ’ik Efendi, ilk yazı hocası Ömer Rüşdî Efendi’nin vefâtı üzerine Bâlâ Süleyman Ağa Mektebi’nin yazı hocalığını üstlenmiş, bilâhare başka mekteblerde de görev almıştır. Kısa bir hastalığın ardından H. 20 Cum‘ade’l-âhire 1337/M. 23 Mart 1919 tarihinde vefât etmiştir. Senelerce hizmette bulunduğu Bâlâ Tekkesi kabristânında medfûndur.

*Kâğıdın sol altında küçük bir tamir vardır.

Anlamı: “Bizlere kesintisiz olarak ihsanda bulunan Rabbimiz’e kesintisiz olarak hamdolsun”

Anlamı: "Ruhu en çok daraltan şey üzüntünün yutulmasıdır. Allah´ın dinimi ve imanımı sana emanet ediyorum. Onları hayatımda ve ölümümden sonra muhafaza eyle."

Hüseyin Keşfî Erzurum doğumludur. İstanbul'da Mekteb-i Tıbbiye'de tahsil görürken Kazasker İzzet Efendi'den aklâm-ı sitte meşkediyordu. Mezun olduktan sonra hekimlikle birlikte hüsnihatta da devam etmiştir.

Sülüs yazılarda Arapça olarak Hazreti Ali´nin ve ünlü hattat Yâkut el-Musta´sımî´nin hüsnihatta dair vecizeleri, nesih kısımlarda hadis-i şerifler yazılıdır.

Anlamları: 1. varak: "Size hüsnihat gerekir. Çünkü hat rızkın anahtarlarındandır."

2. varak: "Hat rûhâni bir hendesedir, cismâni âletle tezâhür etmiştir." ve "Hat fakire mal, zengine güzelliktir."

3. varak: "Hat azizdir, aziz kula verilir."

Okunuşu: "Döndüm dolaştım ben gurbet ellerde / Dünyaya çakmağa yol bulamadım / Bahçelerde gördüm bir çok gülleri / Sevdiğime benzer gül bulamadım." (Karacaoğlan).

Mehmed Elif Efendi İstanbul Sütlüce doğumludur. Babası Hasırîzâde Dergahı şeyhi Mevlevî Ahmed Muhtar Efendi'dir. Önce babasından talik meşketti.  Aynı yazıda Mehmed Zeki Dedeefendi'den ve Râkım Efendi'den de ders aldı. Mutasavvıf, âlim ve hattat kişiliğinin yanında iyi de bir mimardı. 

Tâc-ı şerif, sancak, topuz, teber gibi remizlerin olduğu ahşap levha.

Çeperinde Ahmed er-Rifâi´ye hitaben "Şüphesiz âl-i Resûl´sün yâ Rifâî ced be-ced / Bende-i mücriminim geldim efendim yed be-yed, Yâ mürîdî lâ tehaf dedin bize oldu sened / El-meded pîrim efendim yâ Rifâî el-meded!" dizeleri yazılıdır.

Alttaki dizenin sol kısmında tam okunamasa da "Sâlih" olması muhtemel bir imza vardır.

*Üst ve alttaki parçalardaki kırıkları inceleyerek pey veriniz.

Abdülkadir Geylânî'nin torunu Abdülkerim Geylânî'nin "Kasîde-i Ayniye" eserinin tercümesi. Kaside metni kırmızı mürekkepli nesih yazıyla, tercüme de siyah mürekkepli rika yazıyladır. Eser önce metin, ardından inceleme, sonra da tercüme bölümleri şeklinde yazılmıştır. Tercüme, 8 Teşrîn-i Evvel 1938 tarihinde başlayıp 24 Haziran 1939 tarihinde bitmiştir. Eserin sonuna aynı kasideye şerh yazan Abdülgani Nablusî'nin (v.1731) kendi eserinin sonuna eklediği dua bir açıklama ile ilave edilmiştir. Eseri istinsah eden Yazgan, 1359 (m. 1940) tarihini düşmüştür. Eser başında Abdülkerim el-Cîlî'nin nisbesi "Geylânî" olarak yazılmıştır.

Çok yönlü bir insan olan Abdülaziz Mecdi Efendi; mutasavvıf, âlim, şair, siyasetçi  olarak tanınmıştır. Balıkesir doğumludur. 1923-24 yıllarında Şer'iyye ve Evkâf Vekâleti müsteşarlığı yapmıştır. 2. Meşrutiyet'in ilanından sonraki ilk mecliste Karesi Mebusu seçildi. İttihat Terakkî içindeki muhafazakâr muhalefet grubu olan Hizb-i Cedid üyelerindendi. 1913 yılında gittiği Mısır'da 6 sene kaldı. 1920 seçimlerinde tekrar meclise girerek 2. reis vekilliği yaptı. Cumhuriyet'in ilanından sonra resmî yahut özel hiçbir görevi kabul etmeyerek İstanbul'a yerleşti. Çoğunluğu İBB Atatürk Kitapığı'nda korunan elif ve tercüme birçok eseri vardır. Burada vefatına kadar eser yazarak ve çevresine dinî ve tasavvufî sohbetler ederek yaşadı. Kâdirî tarikatına mensup olan Mecdi Efendi; bu döneminde inanç, kültür ve sanat sahasındaki belirli önemli şahsiyetlerle düzenli görüşerek onlarda derin tesir sahibi olmuştur.

1904 yılında ulaşılan Maan ile Hayfa arasındaki hattın açılışı için seyahat eden heyetin güzergâhının fotoğrafları. Açılış törenindeki yüksek rütbeli yetkililerin ve geçit yürüyüşünün fotoğrafları yanında yöreden canlı manzaralar da fotoğraflanmıştır. Bir karede uzaklaşan trenin arkasından gülüşerek koşuşan yerli halk görülüyor. Bugün Ürdün'de kalan Maan ile Filistin'deki Hayfa Limanı arasındaki hat, bölgenin zenginliği ve Osmanlı ordusunun lojistiği için hayatî önemdeydi. Maan-Hayfa arası hat 1904-1905 yılında tamamlanmıştır. Hicaz Demiryolu'nun resmî açılışı 1908 yılında bizzat Sultan Abdülhamid tarafından yapılmıştır. Buradaki hattın yerel açılış töreni bu tarihten önce olmalıdır.

Yanlardan iki deri kulplu, tokalı ve arkadan iki deri kemerli. Ön yüzünde üreticisi, imal tarihi, seri numarası elle işlenmiştir. Son iki satırda kısa bir dize yazılıdır.

Okunuşu: "Numara/186,

Amel-i Hacı Ali Ayntâbî,

Üstâd-ı âcizâne-i şehir / Kanberoğlu demekle müştehir."

Okunuşu: "Bimennihî teâlâ,

Mekke-i Mükerreme şerrefehallahu tealâ ilâ yevmi´l-kıyamede Bâbıâlî´de sakin delilimiz Çolakzade zehadetlü Şeyh Hüseyin Efendi huzurlarına."

Kenarında ve bir yüzünde "Mehmed Rüşdî" imzası vardır. Bir yüzünde aylar ve burçlarının olduğu daire, her iki yüzünde de Kuzey ve Güney (Cenub ve Şimal) burçlarının nasıl ölçüleceğine dair bilgiler veren daireler vardır.

Zaman ve yön tayininde yararlanılan gözlem, ölçü ve hesap aleti rubu tahtası, Batlamyus´un yüksekliklerin ölçülmesi için öngördüğü büyük çaplı duvar kadranlarından ilham alınarak İslam devri astronomları tarafından geliştirilmiş ve daha çok namaz vakitlerini belirlemek isteyen muvakkitler tarafından kullanılmıştır.

Seyyid Ahmed ile başlayıp Hz. Muhammed'e (s.a.v) kadar ulaşan tanıklı ve mühürlü seyyid şeceresi. Şecere, baş (soy ağacının son halkası) kısmında üç şahit tarafından ıslak imzalı ve mühürlüdür. Esad Sıddıkî, Süleyman Mahâsinî, Seyyid Hamza Aclânî tarafından imzalanıp mühürlenmiştir. Aclânî'nin imzasından Dimaşklı (Şam merkez) olduğu anlaşılıyor. Şecerenin sol üst kısmında Şeyhülislam Yahyâ Tevfik Efendi aslının sûreti olarak yazdığını belirtmiş ve mühürlemiştir. 

Yahyâ Tevfik Efendi önce müderrislik yapmış, sonra kadılığa geçmiştir. Sırayla Selanik, Şam ve Mekke kadılığı yaptı. Sonra İstanbul'a atandı. Ardından önce Anadolu, sonra Rumeli kazaskeri oldu. 1791 yılında 3. Selim tarafından şeyhülislamlık makamına getirildi. Fen bilimlerine merakıyla tanınırdı. Göreve geldikten 13 gün sonra vefat etmiştir.

Cam hokkanın mahfazasının iç kısmı metal, dış kısmı deridir.

İşlemeli, ay-yıldız ve çiçek desenli kabzaları da olan mühürler.

Mühürlerde yazanlar:

1. "Seyyid Ömer Lütfî 1194."

2. Hacı Mehmed 1268."

3. "Mustafa 1278."

4. "Yusuf bin Hacı Hüseyin 1278."

5. "Yâ Muhammed kıl şefaat ümmetindir Hüseyin 1278."

6. Okunamadı.

Her iki sandalyenin altında Viyana merkezli mobilya mağazası "Jacob & Josef Kohn"un mağaza etiketi mevcuttur. Minderin altında ise "Au Bon Marche" (Bonmarşe) etiketi yer almaktadır.