Nesih yazılı kısımdaki hadis-i şerif: "Kim Kuran´ı okur ve onunla amel ederse kıyamet günü ebeveynine güneşin parlaklığından daha parlak bir taç giydirilir."
*İcazet ibaresinin olduğu alt kısımda ve nesih yazılı orta kısımda yer yer siliklikler vardır.
Laika Karabey (d. 1909 İstanbul - ö.20 Aralık 1989 İstanbul), Geleneksel Türk müziği yorumcusu, bestecisi, tanburi, İleri Türk Müziği Konservatuvarı'nın kurucularından, eğitimci.
Babasının miralay rütbesiyle görev yaptığı Asir bölesinde doğdu. Altı yaşında ailesiyle İstanbul'a döndü. İlk müzik derslerini ut ve keman çalan annesinden aldı. 8 yaşında tanbura başladı. Tanburi Cemil'in öğrencisi oldu. Ardından Tanburi Cemil'in yeğeni Hikmet Bey'den dersler aldı. 14 yaşında Şark Musikisi Cemiyeti'ne girdi. Burada Leon Hancıyan'la uzun süre çalıştı. Rauf Yekta Bey, Rahmi Bey'le eser meşk etti. Üsküdar Amerikan Kız Koleji'nde 12 yıl Türkçe, tarih, coğrafya, yurtbilgisi, ardından Saint Michel Fransız Lisesi'nde, Rum ve Ermeni okullarında müzik öğretmenliği yaptı. Sadettin Arel'le tanışması müzik anlayışında köklü bir değişikliğe yol açtı. İstanbul Konservatuvarı İcra heyeti'ne girince öğretmenlikten ayrıldı. Konservatuvarda müzik kuramı dersleri verdi. 1948'de Sadettin Arel'le birlikte konservatuvardan istifa etti. Birlikte İleri Türk Müziği Konservatuvarı Derneği'ni kurdu. 1948'de Arel'le birlikte yayımlamaya başladıkları Musiki Mecmuası'nın yazıişleri müdürlüğünü üstlendi.İstanbul Radyosu'nda tanbur çaldı, koro şefliği yaptı. Gazete ve dergilerde müzik, politika üzerine yazdı. 1929'da Emin Arifi Karabey'le evlendi. Çiftin Filiz (Ofluoğlu) isimli bir kızları oldu. Laika Karabey, 20 Aralık 1989'da İstanbul'da öldü, Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Yazı: "Vallahu yuhibbü´s-sabirîn"
Manası: Allah sabredenleri sever.
Mektupta Naci adlı talebesi hocadan özür dilemekte ve birkaç adet yazı talep etmektedir. "Muhterem hocam, Şu güne kadar anlaşamamamızdaki kabahati ben üzerime alıyorum...Her ne ise hepsini şöyle bir tarafa bırakarak, size yalvarırım Cenabı Hakkın rızası için... Naci"
Emin Barın'ın meşhur istifinin ilk eskizlerinden olduğu anlaşılmaktadır. Emin Barın [ö. 1987], son devir hattat ve mücellitlerindendir. 1913'te Bolu'da doğan Emin Barın, hattat müzehhip ve mücellit Hafız Tevfik Efendi'nin oğludur. Güzel Sanatlar Akademisi'nde Türk Süsleme Sanatları Bölümü'nde Reisü'l Hattatin Kamil Akdik'den hat, Necmettin Okyay'dan klasik Türk ciltçiliği dersleri almıştır.
Emin Barın [ö. 1987], son devir hattat ve mücellitlerindendir. 1913'te Bolu'da doğan Emin Barın, hattat müzehhip ve mücellit Hafız Tevfik Efendi'nin oğludur. Güzel Sanatlar Akademisi'nde Türk Süsleme Sanatları Bölümü'nde Reisü'l Hattatin Kamil Akdik'den hat, Necmettin Okyay'dan klasik Türk ciltçiliği dersleri almıştır.
Emin Barın [ö. 1987], son devir hattat ve mücellitlerindendir. 1913'te Bolu'da doğan Emin Barın, hattat müzehhip ve mücellit Hafız Tevfik Efendi'nin oğludur. Güzel Sanatlar Akademisi'nde Türk Süsleme Sanatları Bölümü'nde Reisü'l Hattatin Kamil Akdik'den hat, Necmettin Okyay'dan klasik Türk ciltçiliği dersleri almıştır.
"Herkesî kû dûr baned ez asl-ı hiş, Bâz cûyed rûzgâr-ı vasl-ı hîş
(Aslından vatanından uzaklaşmış olan kimse,
orada geçirmiş olduğu zamanı tekrar arar.)
Men beher cem’iyyetî nâlân şüdem, Cüft-i bedhâlân ü hoşhâlân şüdem
(Ben her cemiyette, her mecliste inledim durdum. Bedhâl (kötü huylu)
olanlarla da, hoşhâl (iyi huylu) olanlarla da düşüp kalktım.)
Satrancı urefâ, Muhyiddin Arabi tarafından tasavvuf yolunu öğrencilerine öğretmek üzere geliştirilmiş bir oyundur. Halk arasında ‘yılanlı dama’ olarak bilinir. Sûfilerin tasavvuf yolunda ilerleyişini sistematize etmeyi amaçlayan bu oyunda yukarıyı gösteren oklar sıçrama yapılabilecek noktalardır. Aşağıyı gösteren oklar ise düşüş yaşanabilecek noktalardır. Yılanlar yolda karşılaşılan vartaları (tehlikeleri) temsil eder.
İlk satırlarda “et-tertîbü’l-ebcedî” olarak tanımlanan ve Arap alfabesinin ilk tertibi olarak bilinen, harflerin kolay bir şekilde akılda kalmasını sağlayan düzen yer almaktadır. Türkçe’de bu tertibin son kelimesi, ayrı bir rakam değerine sahip olmayan lâmelif ile bitirilerek dazığlen şeklinde söylenmekte ve ardına da daima Mü’minûn sûresinin 14. âyetinin sonunda yer alan “fe-tebâreke’llāhü ahsenü’l-hâlikīn” ibaresi eklenmektedir. Zaman içerisinde halk arasında "ebced hesabı" olarak da isimlendirilen, harflere belli sistemler içerisinde sayı değerleri addedilerek bunların karşılaştırılması sonucunda anlaşılması güç olan tesadüflere ve şaşırtıcı benzerliklere konu olmuştur, bunun neticesinde yine halk arasında bu sistemin belli sırlara delalet ettiği inancı yaygınlaşmıştır. Emevî Halifesi Abdülmelik b. Mervân zamanında (685-705) değiştirilerek yerine Nasr b. Âsım ile Yahyâ b. Ya‘mer el-Udvânî’nin hazırladıkları, birbirine benzer harflerin ardarda sıralanması esasına dayanan bugünkü “hurûfü’l-hecâ” tertibi getirilmiştir
Ali İmra Suresi´nin 159. ayeti yazılıdır. Okunuşu, "fa´fu anhum vestagfir lehum ve şavirhum fil emr, fe iza azamte fe tevekkel alallah, innallahe yuhibbul mutevekkilin."
Anlamı, "Öyleyse onları affet; bağışlanmaları için dua et; iş hakkında onlara danış. Kararını verdiğin zaman da artık Allah´a dayanıp güven. Çünkü Allah kendisine dayanıp güvenenleri sever."
1898’de İstanbul’da doğan Halim Özyazıcı’nın asıl ismi Abdülhalim’dir. Esekapı İbtidai Mektebi’nde ve Aksaray Gülşen-i Maarif Rüşdiyesi’nde eğitim görmüştür. Gülşen-i Maarif Mektebi’nde Hattat Hamid Aytaç’tan rika, sülüs, nesih ve divani yazılarını meşketti. Rüşdiye’den mezun olduktan sonra, Sanayi-i Nefise Mektebi’ne kaydoldu. 1915’te ise Medresetü’l Hattatin’e geçti. Medresetü’l Hattatin’de ise Hasan Rıza Efendi ve Kamil Akdik’den sülüs, nesih, rika, Hattat Hulusi Efendi’den talik, İsmail Hakkı Altunbezer’den celi sülüs, Ferid Bey’den divani ve celi divani yazılarını meşk etmiştir. Divan-ı Hümayun kalemi ve Harbiye Nezareti’nde vazife alan Hattat Halim Efendi, 1924’te Bab-ı Ali’de bir yazıhane açmıştır. Hattat Halim Özyazıcı, 1946 senesinde Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’ne hat hocası olarak vazifelendirilmiştir. 1964’de vefat eden Hattat Halim Özyazıcı’nın kabir Kozlu Mezarlığı’ndadır.
Emin Barın [ö. 1987], son devir hattat ve mücellitlerindendir. 1913'te Bolu'da doğan Emin Barın, hattat müzehhip ve mücellit Hafız Tevfik Efendi'nin oğludur. Güzel Sanatlar Akademisi'nde Türk Süsleme Sanatları Bölümü'nde Reisü'l Hattatin Kamil Akdik'den hat, Necmettin Okyay'dan klasik Türk ciltçiliği dersleri almıştır.