"Allah kudreti ile dilediğini yapar, izzeti ile dilediği hükmü verir, yaratmak da emir de onundur, alemlerin rabbi olan Allah ne yücedir." anlamındaki münacat yazılıdır.
"Ey Peygamber! Şüphesiz ki biz seni bir şâhit, bir müjdeci, bir uyarıcı olarak gönderdik. Allah´ın izniyle, bir davetçi ve nûr saçan bir kandil olarak (gönderdik). Allah´tan büyük bir lütfa ereceklerini müminlere müjdele."
Dualar ve bir hadis-i şerif metninin baş kısmı yazılıdır: "Konuşmamdaki davranışlarımdaki hatalarımdan dolayı Allah´tan affımı talep ederim. Ancak Allah´tan ister ve ancak ona tevekkül ederiz. Kim cehennemden azad edilmiş birini görmek isterse şu kişiye baksın..."
"1940 tarihinde Sultanahmet Cami-i Şerifi´nin cümle kapısı tamiratı sırasında, mezkur kapının üstüne tesadüf eden küçük kubbenin bâlâsında yazdığım işbu yazıyı Maarif Matbaası´nda müstahdem çinkograf ustası Tevfik Efendi´nin oğlu Mustafa Bey tarafından fotografisi alınıp matbaa-i mezkurede yeni harfler hattatlığı yapan sabıkan Matbaa-i Askeriye´de birlikte askerliğimizi hattatlıkla yaptığımız Hattat Şevket Efendi tarafından bir nüshası alınıp gönderildi. fi 15 Mayıs 1944 imza Mustafa Halim"
1898’de İstanbul’da doğan Halim Özyazıcı’nın asıl ismi Abdülhalim’dir. Esekapı İbtidai Mektebi’nde ve Aksaray Gülşen-i Maarif Rüşdiyesi’nde eğitim görmüştür. Gülşen-i Maarif Mektebi’nde Hattat Hamid Aytaç’tan rika, sülüs, nesih ve divani yazılarını meşketti. Rüşdiye’den mezun olduktan sonra, Sanayi-i Nefise Mektebi’ne kaydoldu. 1915’te ise Medresetü’l Hattatin’e geçti. Medresetü’l Hattatin’de ise Hasan Rıza Efendi ve Kamil Akdik’den sülüs, nesih, rika, Hattat Hulusi Efendi’den talik, İsmail Hakkı Altunbezer’den celi sülüs, Ferid Bey’den divani ve celi divani yazılarını meşk etmiştir. Divan-ı Hümayun kalemi ve Harbiye Nezareti’nde vazife alan Hattat Halim Efendi, 1924’te Bab-ı Ali’de bir yazıhane açmıştır. Hattat Halim Özyazıcı, 1946 senesinde Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’ne hat hocası olarak vazifelendirilmiştir. 1964’de vefat eden Hattat Halim Özyazıcı’nın kabir Kozlu Mezarlığı’ndadır.
Şiirin son dörtlüğü, "İnsilâh-ı pîrehenden kasdın ey billûr ten, Aklımı vermek midir yağmaya Allah aşkına, Müstenîr-i mihr-i Avnîdir hayalim Ey Suûd, Dönse çok mu âlem -i ma'nâya Allah aşkına!" şeklindedir. **Şeyhülislam Ebussuud'un soyundan gelen Suud Yavsi Ebüssuudoğlu, döneminin ünlü hattatlarından ders alarak sülüs, nesih, celî ve divanî yazılarda zamanının önde gelen hattatlarından biri olmuştur. Mevlevî tarikatına intisabından ötürü Suûdulmevlevî olarak anılan hattat, aynı zamanda divan şiirinde de bilgi ve yetenek sahibidir.
İcazeti alan: Zühdi İsmail Efendi.
İcazeti veren: Ahmed Zihni.
Sülüs kısım: "Allahu veliyyü´t-tevfik ve ni´me´r-refîk" Anlamı: Başarıyı veren Allah´tır. O ne güzel yoldaştır.
Nesih kısımdaki hadis-i şerif: "Sizin en hayırlınız Kuran´ı öğrenen ve öğretreninizdir."