Yıldız Sarayı mâbeyn mütercimlerinden Luis Sabuncu'nun Sultan II. Abdülhamid için hazırladığı ve Antik Mısır heykellerinin anlatıldığı coğrafî-kültürel rapor.

Raporun başlangıcında dünya üzerindeki önemli merkezlerin anlatılması ve 300'den fazla resmin açıklanması emredildiği, Sabuncu'nun da bu tasvirleri her gece bir tane olmak üzere açıkladığı yazılıdır.

"Üç yüz adedi tecâvüz eden Mısır, Suriye, Filistin, Hindistan, Çin, Japon, Amerika, İngiltere, Fransa, İtalya, İsviçre, Almanya, Rusya, İspanya, Portukal tasvirleri yalnız bir gecede verilecek îzâhâtla irâesi mümkün olamayacağından her bir memleketin tasvirleri bir geceye hasr" edilerek padişaha dünya ahvâli kısa ve öz olarak aktarılmıştır. Bu nüsha, raporun Mısır bölümüdür.

İbrahim Rodosi, Sülüs ve nesih yazılarını İsmâil Zühdü Ağa’dan (Eski) meşk ederken onun vefatı üzerine en iyi öğrencisi Kâtibzâde Mustafa Efendi’den tamamlayarak icazet aldı. Medrese tahsilinden sonra kadılık yaptı. Devrin Rumeli kadıları arasında adından övgüyle bahsedilen bir şahsiyet olarak tanındı. Sultan I. Mahmud devrinin meşhur hattatları arasında yer alan Rodosi’nin müze ve kütüphanelerde sülüs ve nesih pek çok eseri vardır. Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi, Dârü’l-kütübi’l-Mısriyye ve Ekrem Hakkı Ayverdi hat koleksiyonunda sülüs-nesih kıtalar ve bir sülüs-nesih murakka İbrahim Rodosi’nin sanatında ulaştığı seviyeyi gösteren güzel örneklerdir.

Bahâiyye, Sühreverdiyye tarikatının Bahâeddin Zekeriyyâ el-Mültânî’ye nisbet edilen bir koludur. Evrâd-ı Bahâiyye ise bu tarikate mahsus bir dua ve zikir risalesidir.

Klasik altın tezhipli ve serlevhalı olup, icazet metninde diğer icazetlerden farklı olarak "Hattatlar tamamının görüşüne göre icazet verdim" ifadesi geçmektedir.

İcazet metninde İsmail Zühdî Efendi; Hocası Mehmed Emin onun hocası Mehmed Rasim onun hocası Seyyid Abdullah onun hocası kıbletül hattatin Hafız Osman'ı silsile olarak zikretmiş. Literatürde 'kıbletül hattatin' olarak Şeyh Hamdullah'ı biliyoruz. Burada Hafız Osman'ı bu ünvanla anması açısından icazet önemli bir belge niteliği de görüyor. Hicri 1219, haliyle, 22x16 cm