Namık Kemâl´in 1888 yılında damadı Menemenlizade Rıfat Bey'e hitaben kaleme aldığı mektubunda, dünyaya gözlerini yeni açan torunu Nahide Hanım'a isim önerisinde bulunmuştur. Okunuşu: "Çiçek ablacağım. Sen öyle merak etme. Ben kitap işi filan gibi hasta olacak kadar sıkılmam. Öyle sıkıntılar hamiyete ait işlerde olur. Sen hasta olmuşsun öyle mi? Elhamdülillah savuşmuş ya... Dünyanın hâli böyledir. Âferin, Berat küçük kardeşinin taklidini yapıyor da eğleniyor öyle mi? Hep öyle yapsa da kıskanmazsa âlâ olurdu tosun! Hele Safiye biraz büyüsün de, bak ya bak baş eyle de Beratla nasıl eğlenir! Onların ikisi de taşralı Türk. Safiye İstanbullu. Lakin Karesi´de o da Türkleşirse bilmem. Rıfat Safiye´yi bizim büyük vâlidemizin vermek ister. Onun ismi Mahdûme değil Mahtume idi. Ama Mahtume´nin manası nedir? Galiba Arnavutça bir şey olacak ki ben de anlamıyorum. Allah rahmet eyleye. Bizim büyük valide beni pek sever idi. Bazı güzel huyları da var idi. Fakat tefekkür olunup ismi alınacak mahlûkâttan değil idi. Geçen hafta da bir takım isimler yazmış göndermiştim. bilmem onları beğenmediniz mi... Bâkî... Gözlerini öperim hanım kızım. 24 Kânûn-i Sânî 303 Kemâl"