Yaşar Nezihe Bükülmez, 1880 senesinde Baruthane Yokuşunda bulunan bir evde yokluk içinde doğmuştur. Beş kız kardeşinin hiçbiri hayata tutunamadığı için babası kendisine "Yaşar" ismini vermiştir. Geçirdiği zorlu çocukluk yıllarının ardından başından her biri ayrıkla sonuçlanan üç evlilik geçen Nezihe Hanım, zorlu hayat mücadelesini ve evliliklerini konu alan şiirler kaleme almaya başlamıştır. Şairlik hayatının bir dönemindeyse, sadece kendi sıkıntılarını değil çağdaşlarının da sıkıntılarını dile getirmek maksadıyla, Aydınlık gazetesinde şiirler yayımlamaya başlamış, Amele Cemiyeti´ne üye olmuş ve grevlere destek vermiştir. Bu nedenle 3 Haziran 1925´te komünistlik suçlamasıyla gözaltına alınmış ve "ilk sosyalist kadın şair" namıyla anılmıştır. Ancak gözaltına alındıktan sonra sosyal içerikli şiir yazmayı bırakmıştır. Martin Hartmann´ın, Mahmud Kemal İnal´in ve Murat Uraz´ın tezkirelerinin sayfalarında kendisine rastlayacağımız şairemizin son şiir kitabı olan Feryatlarım´da, “Vedad İçin” bölümünden sonra, “Rifat Necdet Bey’e” şiiriyle başlayan otuz şiirlik bir ilk bölüm yer alır; bunu “Gazeller”, “Nazireler” ve “Şarkılar” başlıklı üç bölüm izler. Nazirelerinden dördünü, en çok etkilendiği şair olan Fuzuli’ye ayırmıştır.